Eerste keer.

Natuurlijk bedoel ik niet met eerste keer, mijn eerste keer. Nee dit is namelijk de eerste keer, na lang wikken en wegen, dat ik een verhaal aan het tikken ben op mijn zogenaamde eigen blog. Of ooit iemand dit zal lezen dat maakt me niet zoveel uit. Mijn moeder vind dat ik zo geweldig leuk mijn gedachten op papier kan zetten....dat was toen ik nog thuis woonde en hele erge puber problemen had. "Me moeder is boos en ik mag niet naar W. toe" scheef ik toen in mijn Dagboek. Ja dat is echt een staaltje literatuur. Tevens heb ik daarbij dislectie, dus hoe mijn moeder over me denkt zegt dan misschien eigenlijk niet zoveel over mij maar meer over haar. Geloof me ik ben gek op mijn moeder! Ze is zoals bij vele mijn beste vriendin, en ik zou een moord voor haar doen. Maar ze is veelste trots op wat haar kinderen hebben, en ziet misschien soms niet wat ze eigenlijk willen. En dan praat ik vooral over mezelf. Mijn 2 broers en zus zijn heel anders. Die praten over hun gevoelens en zijn daar eerlijk over. Ik niet, ik doe gewoon of er niks aan de hand is zodat ik er niet heel uitgebreid over hoef te praten, het probleem is dan wel juist dat ik zelf teveel bezig ben om iets uit me hoofd te krijgen. Soms is dat best vermoeiend, daarom nam ik toch mijn moeders advies maar eens ten harte...."het van je afschrijven". Goed, misschien maak ik wel honderd en 1 spel fouten en is mijn Nederlands niet perfect, maar hey! Ik ben geen schrijfster van beroep en je hoeft het niet te lezen als het je irriteerd. Ik kan in iederegeval niet wachten om verhalen te shrijven die mij persoonlijk aangaan en dat over een jaar terug te lezen om mezelf vervolgens keihard uit te lachen! 

zie je misschien later!